Verdieping RNA vs DNA virus

Een virus is een hoeveelheid erfelijk materiaal (DNA of RNA) met daaromheen een eiwitmantel. Het DNA of RNA bevat de instructies om nieuwe viruseiwitten te maken. De eiwitmantel beschermt het erfelijk materiaal van het virus en helpt bij het binnendringen van gastheercellen. Virussen hebben dus geen eigen stofwisseling, maar zijn parasieten van cellen; een virus heeft het replicatiemechanisme van een levende cel nodig om het eigen DNA of RNA te kopiëren en nieuwe viruseiwitten te maken.

Er zijn drie verschillende typen virussen. DNA-, RNA- en retro-virussen. Een retrovirussen is een aparte klasse RNA virus. Behandeling van dit onderwerp valt buiten de scope van deze module.

DNA virussen bevatten DNA, en gebruiken het DNA transcriptiemechanisme van de gastheercel. DNA replicatie vindt plaats in de celkern, en is een goed gecontroleerd proces waarbij weinig kopieerfouten ontstaan. Dus ook een kopie van een kopie van een kopie van een kopie etc.. is nog heel erg gelijk aan de bron. DNA virussen zijn daarom behoorlijk stabiel, en vaccins tegen DNA virussen zijn lang toe te passen.

RNA virussen bevatten RNA. RNA replicatie vindt niet plaats in de celkern, maar in het endoplasmatisch reticulum in het cytoplasma. RNA polymerase heeft geen kopieer-controle. De RNA – kopie bevat daarom veel foutjes, en de kans is klein dat het nageslacht gelijk is aan de bron. Doordat er bij het kopiëren steeds nieuwe mutaties ontstaan veranderen de eigenschappen van een RNA virus constant. Het afweersysteem moet zich voortdurend aanpassen aan de verschillende stammen. En de verschillende stammen kunnen meer of minder vatbaar zijn voor een vaccin.